Aslan ve Bekçi

Aslan ve Bekçi

الحارِسُ يُعِدُّ الطَّعم

Bekçi yemek hazırlıyor.

هو قَرِيبٌ مِنْ قَفَصِ الأَسد

O aslanın kafesine yakındır.

بَابُ القَفَصِ مَفْتُوح

Kafesin kapısı açıktır.

الأَسَدُ يَخْرُجُ مِنْ بَابِ القَفَص

Aslan kafesin kapısından çıkar.

يَقْتَرِبُ الأسَدُ مِنْ الحَارِس

Aslan bekçiye yaklaşır.

الحارس مَشْغُولٌ

Bekçi meşguldür.

هو لا يَرَى الأَسَد

O aslanı görmez.

الحارِسُ يَنْظُرُ خَلْفَه

Bekçi arkasına bakar

هو يَرَى الأَسَد قادِماً نَحْوَه

O ona doğru gelen aslanı görür

يَحافُ الحارس

Bekçi korkar

يَتْرُكُ ما بِيَدِهِ

Elindeki şeyleri bırakır

الأَسَدُ يُرِيدُ أَكْلَ الحارِس

Aslan bekçiyi yemek istiyor

يَقْفِزُ الحارِس بِسُرْعَة

Bekçi hızla sıçrar

يَدْخُلُ القَفَص و يُغْلِقُ الباب

Kafese girer ve kapıyı kapatır

الأَسَدُ يَضْرِبُ القفصَ بِرِجْلِهِ

Aslan kafese bacaklarıyla vurur.

www.arapcanotlari.com

1- Ben ve Kardeşim

Nasrettin Hoca ve Hanımı

جُحَا وَزَوْجَتُهُ

NASRETTİN HOCA VE HANIMI

يَوْمٌ مِنَ الأَيَّام عادَ جُحا مِنْ مَزْرَعَتِه عَلَى حِصانِهِ،

Günlerden bir gün Nasrettin Hoca atı üzerinde çiftliğinden döndü.

فَقالَ لِزَوْجَتِه : هَلْ أَطْعَمْتِ الحَيَوانات؟

Hanımına dedi ki:Hayvanları yemledin mi?

فَقالَتْ زَوْجَتُه : نَعَمْ ، أَطَعَمْتُ الْقِطَّ والْكَلْب ..

Bunun üzerine hanımı dedi ki: Evet, kediyi ve köpeği yemledim

وَلِكْن لَمْ أُطْعِمِ الْحِمار .. فَقُمْ أَنْتَ بِذَلِكَ.

Fakat eşeği yemlemedim, kalk bunu sen yap.

قالَ جُحا : هَذا مُسْتَحيل .. لَنْ أَقوم أَنا بِذَلِك!

Nasrettin Hoca dedi ki: Bu imkansız.. Ben bunu asla yapmayacağım!

فاخْتَلَفَ جُحا مَعَ زَوْجَتِه عَلَى هَذا الْمَوْضوع.

Bu konu üzerinde Nasrettin Hoca  hanımı ile ihtilaf etti.

أَخيرًا قالَتْ زَوْجَتُه : مَنْ يَتَكَلَّمْ  أَوَّلاً  يُطْعِمِ الْحِمار .

Sonunda hanımı dedi ki: Kim önce konuşursa eşeği yemler.

فَوافَقَ جُحا على ذلك، وَجلَسَ صامِتًا لا يَتَكَلَّم.

Nasrettin Hoca bunu kabul etti, sessizce oturdu ve hiç konuşmadı.

بَيْنَما ذَهَبَتْ زَوْجَتُه لِزِيارَة أَهْلِها.

Öte yanda hanımı ailesini ziyarete gitti.

في هَذِهِ الأَثْناء، دَخَلَ لِصٌّ بَيْت جحا ، وَسَرَقَ كلَّ شَيْء فيه.

Bu esnada, hırsız Nasrettin Hoca'nın evine girdi ve her şeyi çaldı.

وَجُحا يَنْظُر إلَيْه وَلا يَتَكَلَّم ،

Nasrettin Hoca ona bakıyor ve konuşmuyordu.

وَعِنْدَما عادَتِ الزَّوْجَة، وَجَدَتْ أَنَّ الْبَيْت قَدْ سُرِق.

Hanım eve döndüğünde, evin çalınmış olduğunu gördü.

فَصاحَتْ وَقالَتْ : ما الَّذي حَدَث يا جُحا؟!

Bunun üzerine çığlık atarak dedi ki: Hoca ne oldu ? !

هُنا ضَحِكَ جُحا ، وَقال : اذْهَبي وَأَطْعِمي الحِمار.

Burada Nasrettin Hoca güldü ve dedi ki: Git ve eşeği yemle.